comis
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Lewis et Short [1] renvoient à concinnus. Julius Pokorny lui donne une forme archaïque *cosmis et le rattache à l’indo-européen commun *(s)mei- [2] (« rire ») qui donne mirus (« merveilleux ») en latin, smích en tchèque.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | comis | comis | come | comes | comes | comia |
| Vocatif | comis | comis | come | comes | comes | comia |
| Accusatif | comem | comem | come | comes | comes | comia |
| Génitif | comis | comis | comis | comium | comium | comium |
| Datif | comi | comi | comi | comibus | comibus | comibus |
| Ablatif | comi | comi | comi | comibus | comibus | comibus |
cōmis
- Affable, aimable, gentil, amène.
- comis dominus, Cicéron.
- maître affable.
- come ingenium, Nep.
- caractère bienveillant.
- comis erga aliquem, Cicéron ; comis alicui, Tacite ; comis in aliquem, Horace.
- gentil envers quelqu'un.
- comes libelli, Horace.
- de jolis volumes.
- comis dominus, Cicéron.
Synonymes
Dérivés
Références
- [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (comis)
- [2] Pokorny *smei
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (comis)