historicus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « historicus » Étymologie

Du grec ancien ἱστορικός, historikos.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif historicus historica historicum historici historicae historica
Vocatif historice historica historicum historici historicae historica
Accusatif historicum historicam historicum historicos historicas historica
Génitif historici historicae historici historicorum historicarum historicorum
Datif historico historicae historico historicis historicis historicis
Ablatif historico historica historico historicis historicis historicis

historicus /Prononciation ?/

  1. Historique.

Apparentés étymologiques

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif historicus historicī
Vocatif historice historicī
Accusatif historicum historicōs
Génitif historicī historicōrum
Datif historicō historicīs
Ablatif historicō historicīs

historicus /Prononciation ?/ masculin

  1. Historien.

Références Références

[modifier] Néerlandais

Origine et histoire de « historicus » Étymologie

Du latin historicus (« historien »).

Nom commun

historicus masculin

  1. Historien.
    • "Ik, Fabian Zè, historicus en docent aan de academie van Trozen op het rijke Tarmaddon, werd onrechtvaardig naar de planeet Fluori verbannen, omwille van mijn eerlijkheid als geschiedschrijver." (Gust van Brussel, De Atlantica Kroniek, 2003) (ISBN 9053252371)

Synonymes

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues