moralis
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Du radical de mos, moris (« mœurs ») avec le suffixe -alis.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | moralis | moralis | morale | morales | morales | moralia |
| Vocatif | moralis | moralis | morale | morales | morales | moralia |
| Accusatif | moralem | moralem | morale | morales | morales | moralia |
| Génitif | moralis | moralis | moralis | moralium | moralium | moralium |
| Datif | morali | morali | morali | moralibus | moralibus | moralibus |
| Ablatif | morali | morali | morali | moralibus | moralibus | moralibus |
mōrālis /Prononciation ?/
- Moral, relatif aux mœurs.
Apparentés étymologiques
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (moralis)