praecipuus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Latin [modifier]

Origine et histoire de « praecipuus » Étymologie

De capio avec le préfixe prae-.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif praecipuus praecipua praecipuum praecipui praecipuae praecipua
Vocatif praecipue praecipua praecipuum praecipui praecipuae praecipua
Accusatif praecipuum praecipuam praecipuum praecipuos praecipuas praecipua
Génitif praecipui praecipuae praecipui praecipuorum praecipuarum praecipuorum
Datif praecipuo praecipuae praecipuo praecipuis praecipuis praecipuis
Ablatif praecipuo praecipua praecipuo praecipuis praecipuis praecipuis

praecĭpŭus /Prononciation ?/

  1. Particulier, spécial.
    • Non praecipuam, sed parem cum ceteris fortunae condicionem subire. (Cicéron)
      Subir un destin non pas privilégié, mais égal à tous les autres.
    • Jus praecipuum.
      Droit privilégié.
    • Ut cetera paria Tuberoni cum Varo fuissent, hoc certe praecipuum Tuberonis, quod …
      En admettant que tout eût été égal entre Tubéron et Varus, Tubéron avait du moins cet avantage que …
  2. Particulier, devançant le reste, supérieur.
    • Aliquem praecipuo honore habere.
      Avoir quelqu’un en particulière estime, honorer quelqu’un plus que tous les autres.
    • Cicero praecipuus in eloquentia.
      Cicéron qui prime dans l’éloquence.
    • Praecipuus circumveniendi Sabini.
      En tête du complot contre Sabinus.

Dérivés

  • praecipua, les principales choses, le principal.

Références Références