rusticus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- De rus (« campagne »).
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | rusticus | rustica | rusticum | rustici | rusticae | rustica |
| Vocatif | rustice | rustica | rusticum | rustici | rusticae | rustica |
| Accusatif | rusticum | rusticam | rusticum | rusticos | rusticas | rustica |
| Génitif | rustici | rusticae | rustici | rusticorum | rusticarum | rusticorum |
| Datif | rustico | rusticae | rustico | rusticis | rusticis | rusticis |
| Ablatif | rustico | rustica | rustico | rusticis | rusticis | rusticis |
rusticus /ˈɾuːs.ti.kus/
Antonymes
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (rusticus)