νόσος

Grec

Étymologie

Du grec ancien νόσος, nósos.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel
Nominatif	η	νόσος	οι	νόσοι
Génitif	της	νόσου	των	νόσων
Accusatif	τη(ν)	νόσο	τις	νόσους
Vocatif		νόσο		νόσοι

νόσος, nósos \ˈnɔ.sɔs\ féminin

1. Maladie.

Dérivés

• νοσώ
• νοσηρός
• νοσηλεύω
• ανοσία
• αυτοάνοσος

Grec ancien

Étymologie

D’origine inconnue.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ἡ	νόσος	αἱ	νόσοι	τὼ	νόσω
Vocatif		νόσε		νόσοι		νόσω
Accusatif	τὴν	νόσον	τὰς	νόσους	τὼ	νόσω
Génitif	τῆς	νόσου	τῶν	νόσων	τοῖν	νόσοιν
Datif	τῇ	νόσῳ	ταῖς	νόσοις	τοῖν	νόσοιν

νόσος, nósos *\ˈno.sos\ féminin (se conjugue comme un masculin).

1. Maladie.
2. (Psychologie) Égarement de l’esprit.
3. (Au sens moral) Souffrance morale, folle passion.

Variantes

• (Ionien) νοῦσος

Dérivés

• νόσημα, νόσευμα, νοσήμη (maladie)
• νοσακερός
• νοσάζω, νοσεύομαι, νοσέω (être malade)
• νοσερός, νοσηρός, νοσητήριος (de maladie, qui est en état de maladie)
• νοσερότης (infirmité)
• νοσηφόρος
• νοσηλεία (soin aux malades)
• νοσηλεύω (soigner les malades)
• νοσήλιος (de soin)
• νοσηλός, νοσηματικός (malade)
• νοσημάτιον (bobo)
• νοσηματώδης
• Νόσιος
• νοσίζω (rendre malade)
• νοσογνωμονικός
• νοσοκομεῖον (infirmerie, hôpital)
• νοσοκόμος (soignant)
  • νοσοκομέω (soigner les malades)
  • νοσοκομία (soin aux malades)
• νοσολογέω
• νοσολύτης
• νοσομελής
• νοσοποιέω (causer une maladie)
• νοσοποιός (qui cause une maladie)
• νοσόθυμος

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901