Aller au contenu

Conjugaison:espagnol/acabar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en espagnol
acabar
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de acabar, verbe espagnol du 1er groupe.

Modes impersonnels

Présent
(yo)   acabo \aˈka.βo\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 acabas
 acabás
\aˈka.βas\
\a.kaˈβas\
(él/ella/Ud.)   acaba \aˈka.βa\
(nosostros-as)   acabamos \a.kaˈβa.mos\
(vosostros-as/os)   acabáis \a.kaˈβajs\
(ellos-as/Uds.)   acaban \aˈka.βan\
Passé composé
(yo)   he acabado \e a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos)   has acabado \as a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.)   ha acabado \a a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as)   hemos acabado \ˈe.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os)   habéis acabado \aˈβejs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   han acabado \an a.kaˈβa.ðo\
Imparfait
(yo)   acababa \a.kaˈβa.βa\
(tú/vos)   acababas \a.kaˈβa.βas\
(él/ella/Ud.)   acababa \a.kaˈβa.βa\
(nosostros-as)   acabábamos \a.kaˈβa.βa.mos\
(vosostros-as/os)   acababais \a.kaˈβa.βajs\
(ellos-as/Uds.)   acababan \a.kaˈβa.βan\
Plus-que-parfait
(yo)   había acabado \aˈβi.a a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos)   habías acabado \aˈβi.as a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.)   había acabado \aˈβi.a a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as)   habíamos acabado \aˈβi.a.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os)   habíais acabado \aˈβi.ajs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habían acabado \aˈβi.an a.kaˈβa.ðo\
Passé simple
(yo)   acabé \a.kaˈβe\
(tú/vos)   acabaste \a.kaˈβas.te\
(él/ella/Ud.)   acabó \a.kaˈβo\
(nosostros-as)   acabamos \a.kaˈβa.mos\
(vosostros-as/os)   acabasteis \a.kaˈβas.tejs\
(ellos-as/Uds.)   acabaron \a.kaˈβa.ɾon\
Passé antérieur
(yo)   hube acabado \ˈu.βe a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos)   hubiste acabado \uˈβi.ste a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubo acabado \ˈu.βo a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as)   hubimos acabado \uˈβi.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os)   hubisteis acabado \uˈβi.stejs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieron acabado \uˈβje.ɾon a.kaˈβa.ðo\
Futur simple
(yo)   acabaré \a.ka.βaˈɾe\
(tú/vos)   acabarás \a.ka.βaˈɾas\
(él/ella/Ud.)   acabará \a.ka.βaˈɾa\
(nosostros-as)   acabaremos \a.ka.βaˈɾe.mos\
(vosostros-as/os)   acabaréis \a.ka.βaˈɾejs\
(ellos-as/Uds.)   acabarán \a.ka.βaˈɾan\
Futur antérieur
(yo)   habré acabado \aˈβɾe a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos)   habrás acabado \aˈβɾas a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.)   habrá acabado \aˈβɾa a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as)   habremos acabado \aˈβɾe.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os)   habréis acabado \aˈβɾejs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrán acabado \aˈβɾan a.kaˈβa.ðo\

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   acabaría \a.ka.βaˈɾi.a\
(tú/vos)   acabarías \a.ka.βaˈɾi.as\
(él/ella/Ud.)   acabaría \a.ka.βaˈɾi.a\
(nosostros-as)   acabaríamos \a.ka.βaˈɾi.a.mos\
(vosostros-as/os)   acabaríais \a.ka.βaˈɾi.ajs\
(ellos-as/Uds.)   acabarían \a.ka.βaˈɾi.an\
Passé
(yo)   habría acabado \aˈβɾi.a a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos)   habrías acabado \aˈβɾi.as a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.)   habría acabado \aˈβɾi.a a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as)   habríamos acabado \aˈβɾi.a.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os)   habríais acabado \aˈβɾi.ajs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrían acabado \aˈβɾi.an a.kaˈβa.ðo\

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo)   acabe \a.ˈka.βe\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 acabes
 acabés
\a.ˈka.βes\
\a.kaˈβes\
(él/ella/Ud.)   acabe \a.ˈka.βe\
(nosostros-as)   acabemos \a.kaˈβe.mos\
(vosostros-as/os)   acabéis \a.kaˈβejs\
(ellos-as/Uds.)   acaben \a.ˈka.βen\
Passé composé
(yo)   haya acabado \ˈa.ʝa a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos)   hayas acabado \ˈa.ʝas a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.)   haya acabado \ˈa.ʝa a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as)   hayamos acabado \aˈʝa.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os)   hayáis acabado \aˈʝajs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hayan acabado \ˈa.ʝan a.kaˈβa.ðo\
Imparfait (en -ra)
(yo)   acabara \a.kaˈβa.ɾa\
(tú/vos)   acabaras \a.kaˈβa.ɾas\
(él/ella/Ud.)   acabara \a.kaˈβa.ɾa\
(nosostros-as)   acabáramos \a.kaˈβa.ɾa.mos\
(vosostros-as/os)   acabarais \a.kaˈβa.ɾajs\
(ellos-as/Uds.)   acabaran \a.kaˈβa.ɾan\
Plus-que-parfait (en -era)
(yo)   hubiera acabado \uˈβje.ɾa a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos)   hubieras acabado \uˈβje.ɾas a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiera acabado \uˈβje.ɾa a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as)   hubiéramos acabado \uˈβje.ɾa.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os)   hubierais acabado \uˈβje.ɾajs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieran acabado \uˈβje.ɾan a.kaˈβa.ðo\
Imparfait (en -se)
(yo)   acabase \a.kaˈβa.se\
(tú/vos)   acabases \a.kaˈβa.ses\
(él/ella/Ud.)   acabase \a.kaˈβa.se\
(nosostros-as)   acabásemos \a.kaˈβa.se.mos\
(vosostros-as/os)   acabaseis \a.kaˈβa.sejs\
(ellos-as/Uds.)   acabasen \a.kaˈβa.sen\
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo)   hubiese acabado \uˈβje.se a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos)   hubieses acabado \uˈβje.ses a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiese acabado \uˈβje.se a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as)   hubiésemos acabado \uˈβje.se.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os)   hubieseis acabado \uˈβje.sejs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubiesen acabado \uˈβje.sen a.kaˈβa.ðo\
Futur
(yo)   acabare \a.kaˈβa.ɾe\
(tú/vos)   acabares \a.kaˈβa.ɾes\
(él/ella/Ud.)   acabare \a.kaˈβa.ɾe\
(nosostros-as)   acabáremos \a.kaˈβa.ɾe.mos\
(vosostros-as/os)   acabareis \a.kaˈβa.ɾejs\
(ellos-as/Uds.)   acabaren \a.kaˈβa.ɾen\
Futur antérieur
(yo)   hubiere acabado \uˈβje.ɾe a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos)   hubieres acabado \uˈβje.ɾes a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiere acabado \uˈβje.ɾe a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as)   hubiéremos acabado \uˈβje.ɾe.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os)   hubiereis acabado \uˈβje.ɾejs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieren acabado \uˈβje.ɾen a.kaˈβa.ðo\
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)    [–]
(tú) 
ou (vos) 
 acaba
 acabá
\aˈka.βa\
\a.kaˈβa\
(usted)   acabe \aˈka.βe\
(nosostros-as)   acabemos \a.kaˈβe.mos\
(vosostros-as)   acabad \a.kaˈβað\
(ustedes)   acaben \aˈka.βen\

 

Conjugaison en espagnol
acabarse
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de acabarse, verbe espagnol pronominal du 1er groupe.

Modes impersonnels

Présent
(yo) me   acabo \me aˈka.βo\
(tú/vos) te 
ou (vos) te 
 acabas
 acabás
\te aˈka.βas\
\te a.kaˈβas\
(él/ella/Ud.) se   acaba \se aˈka.βa\
(nosostros-as) nos   acabamos \nos a.kaˈβa.mos\
(vosostros-as/os) os   acabáis \os a.kaˈβajs\
(ellos-as/Uds.) se   acaban \se aˈka.βan\
Passé composé
(yo) me   he acabado \me e a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos) te   has acabado \te as a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.) se   ha acabado \se a a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as) nos   hemos acabado \nos ˈe.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os) os   habéis acabado \os aˈβejs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.) se   han acabado \se an a.kaˈβa.ðo\
Imparfait
(yo) me   acababa \me a.kaˈβa.βa\
(tú/vos) te   acababas \te a.kaˈβa.βas\
(él/ella/Ud.) se   acababa \se a.kaˈβa.βa\
(nosostros-as) nos   acabábamos \nos a.kaˈβa.βa.mos\
(vosostros-as/os) os   acababais \os a.kaˈβa.βajs\
(ellos-as/Uds.) se   acababan \se a.kaˈβa.βan\
Plus-que-parfait
(yo) me   había acabado \me aˈβi.a a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos) te   habías acabado \te aˈβi.as a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.) se   había acabado \se aˈβi.a a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as) nos   habíamos acabado \nos aˈβi.a.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os) os   habíais acabado \os aˈβi.ajs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.) se   habían acabado \se aˈβi.an a.kaˈβa.ðo\
Passé simple
(yo) me   acabé \me a.kaˈβe\
(tú/vos) te   acabaste \te a.kaˈβas.te\
(él/ella/Ud.) se   acabó \se a.kaˈβo\
(nosostros-as) nos   acabamos \nos a.kaˈβa.mos\
(vosostros-as/os) os   acabasteis \os a.kaˈβas.tejs\
(ellos-as/Uds.) se   acabaron \se a.kaˈβa.ɾon\
Passé antérieur
(yo) me   hube acabado \me ˈu.βe a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos) te   hubiste acabado \te uˈβi.ste a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.) se   hubo acabado \se ˈu.βo a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as) nos   hubimos acabado \nos uˈβi.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os) os   hubisteis acabado \os uˈβi.stejs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.) se   hubieron acabado \se uˈβje.ɾon a.kaˈβa.ðo\
Futur simple
(yo) me   acabaré \me a.ka.βaˈɾe\
(tú/vos) te   acabarás \te a.ka.βaˈɾas\
(él/ella/Ud.) se   acabará \se a.ka.βaˈɾa\
(nosostros-as) nos   acabaremos \nos a.ka.βaˈɾe.mos\
(vosostros-as/os) os   acabaréis \os a.ka.βaˈɾejs\
(ellos-as/Uds.) se   acabarán \se a.ka.βaˈɾan\
Futur antérieur
(yo) me   habré acabado \me aˈβɾe a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos) te   habrás acabado \te aˈβɾas a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.) se   habrá acabado \se aˈβɾa a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as) nos   habremos acabado \nos aˈβɾe.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os) os   habréis acabado \os aˈβɾejs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.) se   habrán acabado \se aˈβɾan a.kaˈβa.ðo\

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo) me   acabaría \me a.ka.βaˈɾi.a\
(tú/vos) te   acabarías \te a.ka.βaˈɾi.as\
(él/ella/Ud.) se   acabaría \se a.ka.βaˈɾi.a\
(nosostros-as) nos   acabaríamos \nos a.ka.βaˈɾi.a.mos\
(vosostros-as/os) os   acabaríais \os a.ka.βaˈɾi.ajs\
(ellos-as/Uds.) se   acabarían \se a.ka.βaˈɾi.an\
Passé
(yo) me   habría acabado \me aˈβɾi.a a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos) te   habrías acabado \te aˈβɾi.as a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.) se   habría acabado \se aˈβɾi.a a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as) nos   habríamos acabado \nos aˈβɾi.a.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os) os   habríais acabado \os aˈβɾi.ajs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.) se   habrían acabado \se aˈβɾi.an a.kaˈβa.ðo\

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo) me   acabe \me a.ˈka.βe\
(tú/vos) te 
ou (vos) te 
 acabes
 acabés
\te a.ˈka.βes\
\te a.kaˈβes\
(él/ella/Ud.) se   acabe \se a.ˈka.βe\
(nosostros-as) nos   acabemos \nos a.kaˈβe.mos\
(vosostros-as/os) os   acabéis \os a.kaˈβejs\
(ellos-as/Uds.) se   acaben \se a.ˈka.βen\
Passé composé
(yo) me   haya acabado \me ˈa.ʝa a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos) te   hayas acabado \te ˈa.ʝas a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.) se   haya acabado \se ˈa.ʝa a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as) nos   hayamos acabado \nos aˈʝa.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os) os   hayáis acabado \os aˈʝajs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.) se   hayan acabado \se ˈa.ʝan a.kaˈβa.ðo\
Imparfait (en -ra)
(yo) me   acabara \me a.kaˈβa.ɾa\
(tú/vos) te   acabaras \te a.kaˈβa.ɾas\
(él/ella/Ud.) se   acabara \se a.kaˈβa.ɾa\
(nosostros-as) nos   acabáramos \nos a.kaˈβa.ɾa.mos\
(vosostros-as/os) os   acabarais \os a.kaˈβa.ɾajs\
(ellos-as/Uds.) se   acabaran \se a.kaˈβa.ɾan\
Plus-que-parfait (en -era)
(yo) me   hubiera acabado \me uˈβje.ɾa a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos) te   hubieras acabado \te uˈβje.ɾas a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.) se   hubiera acabado \se uˈβje.ɾa a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as) nos   hubiéramos acabado \nos uˈβje.ɾa.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os) os   hubierais acabado \os uˈβje.ɾajs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.) se   hubieran acabado \se uˈβje.ɾan a.kaˈβa.ðo\
Imparfait (en -se)
(yo) me   acabase \me a.kaˈβa.se\
(tú/vos) te   acabases \te a.kaˈβa.ses\
(él/ella/Ud.) se   acabase \se a.kaˈβa.se\
(nosostros-as) nos   acabásemos \nos a.kaˈβa.se.mos\
(vosostros-as/os) os   acabaseis \os a.kaˈβa.sejs\
(ellos-as/Uds.) se   acabasen \se a.kaˈβa.sen\
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo) me   hubiese acabado \me uˈβje.se a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos) te   hubieses acabado \te uˈβje.ses a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.) se   hubiese acabado \se uˈβje.se a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as) nos   hubiésemos acabado \nos uˈβje.se.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os) os   hubieseis acabado \os uˈβje.sejs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.) se   hubiesen acabado \se uˈβje.sen a.kaˈβa.ðo\
Futur
(yo) me   acabare \me a.kaˈβa.ɾe\
(tú/vos) te   acabares \te a.kaˈβa.ɾes\
(él/ella/Ud.) se   acabare \se a.kaˈβa.ɾe\
(nosostros-as) nos   acabáremos \nos a.kaˈβa.ɾe.mos\
(vosostros-as/os) os   acabareis \os a.kaˈβa.ɾejs\
(ellos-as/Uds.) se   acabaren \se a.kaˈβa.ɾen\
Futur antérieur
(yo) me   hubiere acabado \me uˈβje.ɾe a.kaˈβa.ðo\
(tú/vos) te   hubieres acabado \te uˈβje.ɾes a.kaˈβa.ðo\
(él/ella/Ud.) se   hubiere acabado \se uˈβje.ɾe a.kaˈβa.ðo\
(nosotros-as) nos   hubiéremos acabado \nos uˈβje.ɾe.mos a.kaˈβa.ðo\
(vosotros-as/os) os   hubiereis acabado \os uˈβje.ɾejs a.kaˈβa.ðo\
(ellos-as/Uds.) se   hubieren acabado \se uˈβje.ɾen a.kaˈβa.ðo\
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)    [–]
(tú) 
ou (vos) 
 acabate
 acabate
\aˈka.βa.te\
\a.kaˈβa.te\
(usted)   acabese \aˈka.βe.se\
(nosostros-as)   acabémonos \a.kaˈβe.mo.nos\
(vosostros-as)   acabaos \a.kaˈβa.os\
(ustedes)   acabense \aˈka.βen.se\