Conjugaison:espagnol/quietar

Conjugaison en espagnol
quietar
Verbe du 1er groupe, conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de quietar, verbe espagnol du 1^er groupe.

Modes impersonnels

Mode	Formes simples		Formes composées
Infinitif	quietar	\kj.kjeˈtaɾ\	haber	quietado	\aˈβeɾ kj.kjeˈta.ðo\
Gérondif	quietando	\kj.kjeˈtan.do\	habiendo	quietado	\aˈβjen.do kj.kjeˈta.ðo\
Participe passé	quietado	\kj.kjeˈta.ðo\

Indicatif

Présent (yo)   quieto \kjˈkje.to\ (tú/vos)  ou (vos)   quietas  quietás \kjˈkje.tas\ \kj.kjeˈtas\ (él/ella/Ud.)   quieta \kjˈkje.ta\ (nosostros-as)   quietamos \kj.kjeˈta.mos\ (vosostros-as/os)   quietáis \kj.kjeˈtajs\ (ellos-as/Uds.)   quietan \kjˈkje.tan\	Passé composé (yo)   he quietado \e kj.kjeˈta.ðo\ (tú/vos)   has quietado \as kj.kjeˈta.ðo\ (él/ella/Ud.)   ha quietado \a kj.kjeˈta.ðo\ (nosotros-as)   hemos quietado \ˈe.mos kj.kjeˈta.ðo\ (vosotros-as/os)   habéis quietado \aˈβejs kj.kjeˈta.ðo\ (ellos-as/Uds.)   han quietado \an kj.kjeˈta.ðo\
Imparfait (yo)   quietaba \kj.kjeˈta.βa\ (tú/vos)   quietabas \kj.kjeˈta.βas\ (él/ella/Ud.)   quietaba \kj.kjeˈta.βa\ (nosostros-as)   quietábamos \kj.kjeˈta.βa.mos\ (vosostros-as/os)   quietabais \kj.kjeˈta.βajs\ (ellos-as/Uds.)   quietaban \kj.kjeˈta.βan\	Plus-que-parfait (yo)   había quietado \aˈβi.a kj.kjeˈta.ðo\ (tú/vos)   habías quietado \aˈβi.as kj.kjeˈta.ðo\ (él/ella/Ud.)   había quietado \aˈβi.a kj.kjeˈta.ðo\ (nosotros-as)   habíamos quietado \aˈβi.a.mos kj.kjeˈta.ðo\ (vosotros-as/os)   habíais quietado \aˈβi.ajs kj.kjeˈta.ðo\ (ellos-as/Uds.)   habían quietado \aˈβi.an kj.kjeˈta.ðo\
Passé simple (yo)   quieté \kj.kjeˈte\ (tú/vos)   quietaste \kj.kjeˈtas.te\ (él/ella/Ud.)   quietó \kj.kjeˈto\ (nosostros-as)   quietamos \kj.kjeˈta.mos\ (vosostros-as/os)   quietasteis \kj.kjeˈtas.tejs\ (ellos-as/Uds.)   quietaron \kj.kjeˈta.ɾon\	Passé antérieur (yo)   hube quietado \ˈu.βe kj.kjeˈta.ðo\ (tú/vos)   hubiste quietado \uˈβi.ste kj.kjeˈta.ðo\ (él/ella/Ud.)   hubo quietado \ˈu.βo kj.kjeˈta.ðo\ (nosotros-as)   hubimos quietado \uˈβi.mos kj.kjeˈta.ðo\ (vosotros-as/os)   hubisteis quietado \uˈβi.stejs kj.kjeˈta.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hubieron quietado \uˈβje.ɾon kj.kjeˈta.ðo\
Futur simple (yo)   quietaré \kj.kje.taˈɾe\ (tú/vos)   quietarás \kj.kje.taˈɾas\ (él/ella/Ud.)   quietará \kj.kje.taˈɾa\ (nosostros-as)   quietaremos \kj.kje.taˈɾe.mos\ (vosostros-as/os)   quietaréis \kj.kje.taˈɾejs\ (ellos-as/Uds.)   quietarán \kj.kje.taˈɾan\	Futur antérieur (yo)   habré quietado \aˈβɾe kj.kjeˈta.ðo\ (tú/vos)   habrás quietado \aˈβɾas kj.kjeˈta.ðo\ (él/ella/Ud.)   habrá quietado \aˈβɾa kj.kjeˈta.ðo\ (nosotros-as)   habremos quietado \aˈβɾe.mos kj.kjeˈta.ðo\ (vosotros-as/os)   habréis quietado \aˈβɾejs kj.kjeˈta.ðo\ (ellos-as/Uds.)   habrán quietado \aˈβɾan kj.kjeˈta.ðo\

Conditionnel

Présent (yo)   quietaría \kj.kje.taˈɾi.a\ (tú/vos)   quietarías \kj.kje.taˈɾi.as\ (él/ella/Ud.)   quietaría \kj.kje.taˈɾi.a\ (nosostros-as)   quietaríamos \kj.kje.taˈɾi.a.mos\ (vosostros-as/os)   quietaríais \kj.kje.taˈɾi.ajs\ (ellos-as/Uds.)   quietarían \kj.kje.taˈɾi.an\

Passé (yo)   habría quietado \aˈβɾi.a kj.kjeˈta.ðo\ (tú/vos)   habrías quietado \aˈβɾi.as kj.kjeˈta.ðo\ (él/ella/Ud.)   habría quietado \aˈβɾi.a kj.kjeˈta.ðo\ (nosotros-as)   habríamos quietado \aˈβɾi.a.mos kj.kjeˈta.ðo\ (vosotros-as/os)   habríais quietado \aˈβɾi.ajs kj.kjeˈta.ðo\ (ellos-as/Uds.)   habrían quietado \aˈβɾi.an kj.kjeˈta.ðo\

Subjonctif

Notes

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent (yo)   quiete \kj.ˈkje.te\ (tú/vos)  ou (vos)   quietes  quietés \kj.ˈkje.tes\ \kj.kjeˈtes\ (él/ella/Ud.)   quiete \kj.ˈkje.te\ (nosostros-as)   quietemos \kj.kjeˈte.mos\ (vosostros-as/os)   quietéis \kj.kjeˈtejs\ (ellos-as/Uds.)   quieten \kj.ˈkje.ten\	Passé composé (yo)   haya quietado \ˈa.ʝa kj.kjeˈta.ðo\ (tú/vos)   hayas quietado \ˈa.ʝas kj.kjeˈta.ðo\ (él/ella/Ud.)   haya quietado \ˈa.ʝa kj.kjeˈta.ðo\ (nosotros-as)   hayamos quietado \aˈʝa.mos kj.kjeˈta.ðo\ (vosotros-as/os)   hayáis quietado \aˈʝajs kj.kjeˈta.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hayan quietado \ˈa.ʝan kj.kjeˈta.ðo\
Imparfait (en -ra) (yo)   quietara \kj.kjeˈta.ɾa\ (tú/vos)   quietaras \kj.kjeˈta.ɾas\ (él/ella/Ud.)   quietara \kj.kjeˈta.ɾa\ (nosostros-as)   quietáramos \kj.kjeˈta.ɾa.mos\ (vosostros-as/os)   quietarais \kj.kjeˈta.ɾajs\ (ellos-as/Uds.)   quietaran \kj.kjeˈta.ɾan\	Plus-que-parfait (en -era) (yo)   hubiera quietado \uˈβje.ɾa kj.kjeˈta.ðo\ (tú/vos)   hubieras quietado \uˈβje.ɾas kj.kjeˈta.ðo\ (él/ella/Ud.)   hubiera quietado \uˈβje.ɾa kj.kjeˈta.ðo\ (nosotros-as)   hubiéramos quietado \uˈβje.ɾa.mos kj.kjeˈta.ðo\ (vosotros-as/os)   hubierais quietado \uˈβje.ɾajs kj.kjeˈta.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hubieran quietado \uˈβje.ɾan kj.kjeˈta.ðo\
Imparfait (en -se) (yo)   quietase \kj.kjeˈta.se\ (tú/vos)   quietases \kj.kjeˈta.ses\ (él/ella/Ud.)   quietase \kj.kjeˈta.se\ (nosostros-as)   quietásemos \kj.kjeˈta.se.mos\ (vosostros-as/os)   quietaseis \kj.kjeˈta.sejs\ (ellos-as/Uds.)   quietasen \kj.kjeˈta.sen\	Plus-que-parfait (en -ese) (yo)   hubiese quietado \uˈβje.se kj.kjeˈta.ðo\ (tú/vos)   hubieses quietado \uˈβje.ses kj.kjeˈta.ðo\ (él/ella/Ud.)   hubiese quietado \uˈβje.se kj.kjeˈta.ðo\ (nosotros-as)   hubiésemos quietado \uˈβje.se.mos kj.kjeˈta.ðo\ (vosotros-as/os)   hubieseis quietado \uˈβje.sejs kj.kjeˈta.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hubiesen quietado \uˈβje.sen kj.kjeˈta.ðo\
Futur (yo)   quietare \kj.kjeˈta.ɾe\ (tú/vos)   quietares \kj.kjeˈta.ɾes\ (él/ella/Ud.)   quietare \kj.kjeˈta.ɾe\ (nosostros-as)   quietáremos \kj.kjeˈta.ɾe.mos\ (vosostros-as/os)   quietareis \kj.kjeˈta.ɾejs\ (ellos-as/Uds.)   quietaren \kj.kjeˈta.ɾen\	Futur antérieur (yo)   hubiere quietado \uˈβje.ɾe kj.kjeˈta.ðo\ (tú/vos)   hubieres quietado \uˈβje.ɾes kj.kjeˈta.ðo\ (él/ella/Ud.)   hubiere quietado \uˈβje.ɾe kj.kjeˈta.ðo\ (nosotros-as)   hubiéremos quietado \uˈβje.ɾe.mos kj.kjeˈta.ðo\ (vosotros-as/os)   hubiereis quietado \uˈβje.ɾejs kj.kjeˈta.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hubieren quietado \uˈβje.ɾen kj.kjeˈta.ðo\

Impératif

Notes

• La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
• La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.

Présent (forme affirmative) (yo)   — [–] (tú)  ou (vos)   quieta  quietá \kjˈkje.ta\ \kj.kjeˈta\ (usted)   quiete \kjˈkje.te\ (nosostros-as)   quietemos \kj.kjeˈte.mos\ (vosostros-as)   quietad \kj.kjeˈtað\ (ustedes)   quieten \kjˈkje.ten\