Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe abundar |
| Indicatif |
Présent |
(yo) abundé |
| (tú) abundé |
| (vos) abundé |
| (él/ella/ello/usted) abundé |
| (nosotros-as) abundé |
| (vosotros-as) abundé |
| (os) abundé |
| (ellos-as/ustedes) abundé |
| Imparfait |
(yo) abundé |
| (tú) abundé |
| (vos) abundé |
| (él/ella/ello/usted) abundé |
| (nosotros-as) abundé |
| (vosotros-as) abundé |
| (os) abundé |
| (ellos-as/ustedes) abundé |
| Passé simple |
(yo) abundé |
| (tú) abundé |
| (vos) abundé |
| (él/ella/ello/usted) abundé |
| (nosotros-as) abundé |
| (vosotros-as) abundé |
| (os) abundé |
| (ellos-as/ustedes) abundé |
| Futur simple |
(yo) abundé |
| (tú) abundé |
| (vos) abundé |
| (él/ella/ello/usted) abundé |
| (nosotros-as) abundé |
| (vosotros-as) abundé |
| (os) abundé |
| (ellos-as/ustedes) abundé |
abundé \a.βunˈde\
- Première personne du singulier du passé simple de l’indicatif de abundar.