consiliarius
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]- (Adjectif) Dérivé de consilium (« conseil »), avec le suffixe -arius.
- (Nom commun) Substantivation de l’adjectif consiliarius.
Adjectif
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | consiliarius | consiliariă | consiliarium | consiliariī | consiliariae | consiliariă |
| Vocatif | consiliarie | consiliariă | consiliarium | consiliariī | consiliariae | consiliariă |
| Accusatif | consiliarium | consiliariăm | consiliarium | consiliariōs | consiliariās | consiliariă |
| Génitif | consiliariī | consiliariae | consiliariī | consiliariōrŭm | consiliariārŭm | consiliariōrŭm |
| Datif | consiliariō | consiliariae | consiliariō | consiliariīs | consiliariīs | consiliariīs |
| Ablatif | consiliariō | consiliariā | consiliariō | consiliariīs | consiliariīs | consiliariīs |
consiliarius \Prononciation ?\
- Conseillant, délibérant.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Nom commun
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | consiliarius | consiliariī |
| Vocatif | consiliarie | consiliariī |
| Accusatif | consiliarium | consiliariōs |
| Génitif | consiliariī | consiliariōrum |
| Datif | consiliariō | consiliariīs |
| Ablatif | consiliariō | consiliariīs |
consiliarius \Prononciation ?\ masculin
- Conseiller.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
[modifier le wikicode]- « consiliarius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage