Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe enojar |
| Indicatif |
Présent |
(yo) enojaron |
| (tú) enojaron |
| (vos) enojaron |
| (él/ella/ello/usted) enojaron |
| (nosotros-as) enojaron |
| (vosotros-as) enojaron |
| (os) enojaron |
| (ellos-as/ustedes) enojaron |
| Imparfait |
(yo) enojaron |
| (tú) enojaron |
| (vos) enojaron |
| (él/ella/ello/usted) enojaron |
| (nosotros-as) enojaron |
| (vosotros-as) enojaron |
| (os) enojaron |
| (ellos-as/ustedes) enojaron |
| Passé simple |
(yo) enojaron |
| (tú) enojaron |
| (vos) enojaron |
| (él/ella/ello/usted) enojaron |
| (nosotros-as) enojaron |
| (vosotros-as) enojaron |
| (os) enojaron |
| (ellos-as/ustedes) enojaron |
| Futur simple |
(yo) enojaron |
| (tú) enojaron |
| (vos) enojaron |
| (él/ella/ello/usted) enojaron |
| (nosotros-as) enojaron |
| (vosotros-as) enojaron |
| (os) enojaron |
| (ellos-as/ustedes) enojaron |
enojaron \e.noˈxa.ɾon\
- Troisième personne du pluriel du passé simple de l’indicatif de enojar.