Aller au contenu

provincie

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.

Forme de nom commun

[modifier le wikicode]

provincie \pro.ˈvin.t͡ʃe\ féminin

  1. Variante de province, pluriel de provincia.
Du latin provincia.
Nombre Singulier Pluriel
Nom provincie
\pro.ˈvɪn.si\
provincies
\pro.ˈvɪn.siz\
Diminutif provincietje provincietjes
Nombre Singulier Pluriel
Nom provincie
\pro.ˈvɪn.si\
provinciën
\pro.ˈvɪn.siə(n)\
Diminutif provincietje provincietjes

provincie \pɾo.vɪn.si:\ féminin

  1. Province.
  2. (Administration) Province administrative, équivalent de département ou arrondissement.

Taux de reconnaissance

[modifier le wikicode]
En 2013, ce mot était reconnu par[1] :
  • 98,8 % des Flamands,
  • 99,6 % des Néerlandais.

Prononciation

[modifier le wikicode]

Références

[modifier le wikicode]
  1. Marc Brysbaert, Emmanuel Keuleers, Paweł Mandera et Michael Stevens, Woordenkennis van Nederlanders en Vlamingen anno 2013: Resultaten van het Groot Nationaal Onderzoek Taal [≈ Reconnaissance du vocabulaire des Néerlandais et des Flamands 2013 : résultats de la grande enquête nationale sur les langues], Université de Gand, 15 décembre 2013, 1266 pages. → [archive du fichier pdf en ligne]
Du latin provincia. Note : terme didactique qui s'applique au langues ou domaines (histoire, religion) où se mot s'utilise dans un contexte latin, catholique-romain ou roman.
Cas Singulier Pluriel
Nominatif provincie provincie
Génitif provincie provincií
Datif provincii provinciím
Accusatif provincii provincie
Vocatif provincie provincie
Locatif provincii provinciích
Instrumental provincií provinciemi

provincie \Prononciation ?\ féminin

  1. Province.
    • Římské provincie.
      provinces de l'empire romain.
    • Církevní provincie.
      province(s) ecclésiastique(s).

Apparentés étymologiques

[modifier le wikicode]
  • provincie sur l’encyclopédie Wikipédia (en tchèque)