Aller au contenu

rekruto

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
(1887) Racine nominale fondamentale de l’Universala Vortaro[1][2]. Du français recruter[1].
Cas Singulier Pluriel
Nominatif rekruto
\re.ˈkru.to\
rekrutoj
\re.ˈkru.toj\
Accusatif rekruton
\re.ˈkru.ton\
rekrutojn
\re.ˈkru.tojn\
Inspektataj rekrutoj Des recrues inspectées »).

rekruto \re.ˈkru.to\

  1. Recrue.
    • – Ne, sinjoro kapitano, – fiere diras la rekruto. – Ĉe mi estas legebla EN LA MONDON VENIS NOVA SENTO!  (Louis Beaucaire, Kruko kaj Baniko el Bervalo, 1974)
      Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
    • Vi alkondukis ja tutan aregon da rekrutoj, vi bravega varbisto!  (L. L. Zamenhof, La rabistoj, 1908)
      Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
    • S-ro Merchant, venu ĉi tien, mi petas. Mi havas novan rekruton por vi.  (John Merchant, Kompatinda Klem, 1931)
      Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
    • Li mem salutis la rekrutojn kaj instigis ilin al diligenteco en la manovroj por la pereigo de la malamikoj kaj por la gloro de la faraono.  (Kabe, La Faraono, 1907)
      Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Prononciation

[modifier le wikicode]
  • rekruto sur l’encyclopédie Wikipédia (en espéranto) 

Références

[modifier le wikicode]
  1. 1 2 « rekruto », dans André Cherpillod, Konciza Etimologia Vortaro, 2016
  2. rekruto sur le site Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV)

Bibliographie

[modifier le wikicode]