uiteentrekken
Étymologie
- Dérivé par préfixation de trekken.
Verbe
uiteentrekken \Prononciation ?\ transitif
- Disloquer, déboîter, démettre, désarticuler.
- het uiteentrekken van de ruggewervels
- la dislocation des vertèbres dorsales
- het uiteentrekken van de ruggewervels