Mentor
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Français
Étymologie
- Du latin Mentor.
Nom propre
| Invariable |
|---|
| Mentor /Prononciation ?/ |
Mentor /Prononciation ?/ masculin
- Précepteur de Télémaque et l’ami d’Ulysse.
Traductions
Traductions manquantes. (Ajouter)
Voir aussi
- Mentor sur Wikipédia

[modifier] Latin
Étymologie
- Du grec ancien Μέντωρ, Méntôr.
Nom commun
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Mentor |
| Vocatif | Mentor |
| Accusatif | Mentorem |
| Génitif | Mentoris |
| Datif | Mentorī |
| Ablatif | Mentorē |
Mentor /Prononciation ?/ masculin
Dérivés
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (Mentor)
- Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (Mentor)