amicus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- De amare (« aimer »).
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | amicus | amica | amicum | amici | amicae | amica |
| Vocatif | amice | amica | amicum | amici | amicae | amica |
| Accusatif | amicum | amicam | amicum | amicos | amicas | amica |
| Génitif | amici | amicae | amici | amicorum | amicarum | amicorum |
| Datif | amico | amicae | amico | amicis | amicis | amicis |
| Ablatif | amico | amica | amico | amicis | amicis | amicis |
amīcus /a.ˈmiː.kus/ masculin
Synonymes
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | amīcus | amīcī |
| Vocatif | amīce | amīcī |
| Accusatif | amīcum | amīcōs |
| Génitif | amīcī | amīcōrum |
| Datif | amīcō | amīcīs |
| Ablatif | amīcō | amīcīs |
amīcus /a.ˈmiː.kus/ masculin
- Ami.
Mots dérivés dans d’autres langues
Prononciation
- /a.ˈmiː.kus/ (classique)
- /a.ˈmi.kus/ (ecclésiastique)
Références
- (voir « amico ») Ottorino Pianigiani, Vocabolario Etimologico della Lingua Italiana, 1907 → consulter cet ouvrage