buigen

Néerlandais

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Verbe

Présent		Prétérit
ik	buig	boog
jij	buigt
hij, zij, het	buigt
wij	buigen	bogen
jullie	buigen
zij	buigen
u	buigt	boog
Auxiliaire		Participe passé
hebben		gebogen

buigen /bʌj.ɣǝ:/ transitif

1. Courber, recourber.
   • zich uit het venster buigen : se pencher à la fenêtre.

buigen intransitif

1. S’incliner, se plier.
   • voor iemand buigen : s’incliner devant qn.
   • voor iemands wil buigen : se plier aux volontés de qn.
   • de schroef van de filterhouder buigt : la vis du porte-filtre se plie.
   • buigen onder : ployer sous.