infinit
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Romanche
Étymologie
- Forme et orthographe des dialectes puter et vallader.
Adjectif
infinit /Prononciation ?/
[modifier] Roumain
Étymologie
- Du latin infinitus.
Adjectif
| Genre | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Masculin | infinit | infiniți |
| Féminin | infinită | infinite |
| Neutre | infinit | infinite |
.
infinit /Prononciation ?/ masculin singulier
Synonymes
Antonymes
Nom commun
| neutre | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| cas | non articulé | articulé | non articulé | articulé |
| Nominatif Accusatif |
infinit | infinitul | infinituri | infinurile |
| Datif Génitif |
infinit | infinitului | infinituri | infiniturilor |
| Vocatif | ||||
infinit /Prononciation ?/ nominatif accusatif neutre singulier
Synonymes
Voir aussi
- infinit sur Wikipédia (en roumain)
