paganus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | paganus | pagana | paganum | pagani | paganae | pagana |
| Vocatif | pagane | pagana | paganum | pagani | paganae | pagana |
| Accusatif | paganum | paganam | paganum | paganos | paganas | pagana |
| Génitif | pagani | paganae | pagani | paganorum | paganarum | paganorum |
| Datif | pagano | paganae | pagano | paganis | paganis | paganis |
| Ablatif | pagano | pagana | pagano | paganis | paganis | paganis |
paganus /Prononciation ?/ masculin
Dérivés
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | paganus | paganī |
| Vocatif | pagane | paganī |
| Accusatif | paganum | paganōs |
| Génitif | paganī | paganōrum |
| Datif | paganō | paganīs |
| Ablatif | paganō | paganīs |
paganus /Prononciation ?/ masculin
- Paysan, un villageois.
- Civil, bourgeois (par opposition à un militaire).
- (Latin ecclésiastique, post-classique) Païen.
Dérivés
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (paganus)