-anus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Voyez -nus.
Suffixe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | -anus | -ana | -anum | -ani | -anae | -ana |
| Vocatif | -ane | -ana | -anum | -ani | -anae | -ana |
| Accusatif | -anum | -anam | -anum | -anos | -anas | -ana |
| Génitif | -ani | -anae | -ani | -anorum | -anarum | -anorum |
| Datif | -ano | -anae | -ano | -anis | -anis | -anis |
| Ablatif | -ano | -ana | -ano | -anis | -anis | -anis |
-anus
- Suffixe adjectival locatif indiquant la provenance, l’origine, l’appartenance.
- Il se forme sur le radical du mot fléchi :
- Pour les noms de personnes, le sens originel semble être aussi locatif : « de la maison de César », d’où la construction à partir du génitif.
- Caesar, Caesari > Caesărĭānus.
- Christus, Christi > christianus.