scortum
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | scortum | scorta |
| Vocatif | scortum | scorta |
| Accusatif | scortum | scorta |
| Génitif | scortī | scortōrum |
| Datif | scortō | scortīs |
| Ablatif | scortō | scortīs |
scortum /Prononciation ?/ neutre
- (Rare en ce sens) Cuir, peau.
- pellem antiqui dicebant scortum. — (Varr. L. L. 7, § 84)
- jam Omphale in Herculis scorto designata descripsit. — (Tert. Pall. 4 med.)
- (Fréquent et classique) Prostitué(e), catin.
- scorta appellantur meretrices, quia ut pelliculae subiguntur. Omnia namque ex pellibus facta scortea appellantur. — (Fest. pp. 330)
- scortum exoletum ne quis in proscenio Sedeat. — (Plaut. Poen. prol. 17)
Dérivés
- scortātĭo, débauche, libertinage
- scortātŏr, débauché, libertin, coureur (de femmes).
- scortātŭs, fréquentation des prostituées, débauche, libertinage.
- scortea, manteau de peau.
- scorteus, de cuir, de peau - flasque, avachi.
- scortillum, petite prostituée, petite catin.
- scortinus, de cuir, de peau.
- scortor, fréquenter les courtisanes, fréquenter les prostituées, courir les filles, être débauché.
Anagrammes
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (scortum)