vantard
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Français
Étymologie
Adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | vantard /vɑ̃.taʁ/ |
vantards /vɑ̃.taʁ/ |
| Féminin | vantarde /vɑ̃.taʁd/ |
vantardes /vɑ̃.taʁd/ |
vantard /vɑ̃.taʁ/
Nom commun
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | vantard /vɑ̃.taʁ/ |
vantards /vɑ̃.taʁ/ |
| Féminin | vantarde /vɑ̃.taʁd/ |
vantardes /vɑ̃.taʁd/ |
vantard /vɑ̃.taʁ/
- Personne se vantant facilement.
- Ce n’est qu’un vantard, une vantarde.
Traductions
Prononciation
Références
-
Tout ou partie de cet article est extrait du Dictionnaire de l’Académie française, huitième édition, 1932-1935 (vantard), mais l’article a pu être modifié depuis.