vrah
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Tchèque [modifier]
Étymologie
- Du vieux slave врагъ, vragъ, « ennemi » qui donne wróg, « ennemi » en polonais, враг, vrag, « ennemi » en russe et bulgare, vrag, « diable » en croate ; apparenté au lituanien vargas, « misère ».
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | vrah | vrazi ou vrahové |
| Vocatif | vrahu | vrazi ou vrahové |
| Accusatif | vraha | vrahy |
| Génitif | vraha | vrahů |
| Locatif | vrahu | vrazích |
| Datif | vrahu | vrahům |
| Instrumental | vrahem | vrahy |
vrah /vrax/ masculin animé
Dérivés
- sebevražda (suicide)
- sebevražedný (suicidaire)
- sebevrah (suicidant)
- vrahoun
- vražda (meurtre)
- vražednice
- vražedný (meurtrier, adj.)
- vraždit (tuer)