homaro

Espéranto

Étymologie

(Date à préciser) Composé de la racine hom (« humain »), du suffixe -ar- (« groupe ») et de la finale -o (substantif).

Nom commun

Cas	Singulier
Nominatif	homaro \ho.ˈma.ro\
Accusatif	homaron \ho.ˈma.ron\
voir le modèle

homaro \ho.ˈma.ro\

1. Humanité (ensemble des êtres humains).
   • Prave mi respondas: mi miras ke viro tiel inteligenta kiel vi ne entuziasmiĝas pri elpenso, kiu estas eble unu el plej gravaj kiujn faris la homaro, kaj pri kiu montriĝos nekalkuleblaj la konsekvencoj. — (Henri Vallienne, Por kaj kontraŭ Esperanto, 1910 → lire en ligne)

     La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

   • Antaŭ pli ol 2500 jaroj la greka filozofo kaj matematikisto Taleso el Mileto rimarkis, ke espero estas la plej universala posedaĵo de la homaro. — (Association universelle d'espéranto, Mesaĝo de UEA okaze de la Internacia Tago de Matematiko, 14 mars 2026 → lire en ligne)

     Il y a plus de 2500 ans, le philosophe et mathématicien grec Thalès de Milet a fait remarquer que l'espoir est le bien le plus universel de l'humanité.

Apparentés étymologiques

→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine hom  et la liste des dérivés de hom.

Vocabulaire apparenté par le sens

• homaro figure dans le recueil de vocabulaire en espéranto ayant pour thème : groupe.

Prononciation

• Toulouse (France) : écouter « homaro [Prononciation ?] » (bon niveau)

Références

Bibliographie

• homaro sur le site Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV)