äerden

Luxembourgeois

Étymologie

De Äerd (« terre ») avec le suffixe verbal -en.

Verbe

äerden /Prononciation ?/ transitif

1. (Électricité) Mettre, relier à la terre.
   • Aus Sécherheetsgrënn huet hien all seng elektresch Apparate geärt. : Pour des raisons de sécurité, il a relié tous ses appareils électriques à la terre.

Conjugaison du verbe äerden

	Présent	Prétérit	Passé composé	Plus-que-parfait
INDICATIF	ech äerden du äerts hien, si, hatt äert mir äerden dir äert si äerden		ech hunn geäert du hues geäert hien, si, hatt huet geäert mir hunn geäert dir hutt geäert si hunn geäert	ech hat geäert du has geäert hien, si, hatt hat geäert mir haten geäert dir hat geäert si haten geäert
CONDITIONNEL	ech géif äerden du géifs äerden hien, si, hatt géif äerden mir géifen äerden dir géift äerden si géifen äerden		ech hätt geäert du häss geäert hien, si, hatt hätt geäert mir hätten geäert dir hätt geäert si hätten geäert
IMPÉRATIF	äert ! äert !