γέρων

Grec ancien

Étymologie

De l’indo-européen commun *ǵerh₂- (en) (« mûr, mûri, vieux »), qui a également donné जरन्त járanta en sanskrit et ծեր cer en arménien ancien.

Adjectif

γέρων, gérôn /ˈɡe.rɔːn/

1. Ancien, vieux.
2. (En parlant de deux personnes) Le plus âgé des deux.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ὁ	γέρων	οἱ	γέροντες	τὼ	γέροντε
Vocatif		γέρον		γέροντες		γέροντε
Accusatif	τὸν	γέροντα	τοὺς	γέροντας	τὼ	γέροντε
Génitif	τοῦ	γέροντος	τῶν	γερόντων	τοῖν	γερόντοιν
Datif	τῷ	γέροντι	τοῖς	γέρουσι(ν)	τοῖν	γερόντοιν

γέρων, gérôn /ˈɡe.rɔːn/ masculin

1. Vieillard.
2. Les vieillards, les anciens, les chefs formant le conseil du roi.
3. La quenouille du fait qu’une tête de vieillard figurait en haut de l’instrument.

Dérivés

• γερόντιον
• γερουσία, γερουσιακός, γερουσιαστής, γερούσιος
• γεροντεύω
• γερόντειος
• γερονταγωγέω
• γεροντοδιδάσκαλος
• γεροντοκομεῖον
• γῆρας
• γραῖα
• γραῦς

Mots dérivés dans d’autres langues

• français : géronto-
• grec : γέροντας