Kelt
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Breton [modifier]
Étymologie
Nom commun
Kelt /ˈkɛlt/ masculin (pluriel : kelted)
- (Histoire) Celte.
Dérivés
Cornique [modifier]
Étymologie
- → voir Celte.
Nom commun
Kelt /ˈkɛlt/ masculin (pluriel : keltyon)
- (Histoire) Celte.
Slovène [modifier]
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| Cas | Singulier | Duel | Pluriel |
|---|---|---|---|
| Nominatif | Kelt | Kelta | Kelti Keltje |
| Accusatif | Kelta | Kelta | Kelte |
| Génitif | Kelta | Keltov | Keltov |
| Datif | Keltu | Keltoma | Keltom |
| Instrumental | Keltom | Keltoma | Kelti |
| Locatif | Keltu | Keltih | Keltih |
Kelt /Prononciation ?/ masculin animé (équivalent féminin : Keltinja)
- (Histoire) Celte (homme).
Tchèque [modifier]
Étymologie
- → voir Celte.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | Kelt | Kelti ou Keltové |
| Vocatif | Kelte | Kelti ou Keltové |
| Accusatif | Kelta | Kelty |
| Génitif | Kelta | Keltů |
| Locatif | Keltovi | Keltech |
| Datif | Keltovi | Keltům |
| Instrumental | Keltem | Kelty |
Kelt /Prononciation ?/ masculin animé