cantilena
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Italien [modifier]
Étymologie
- Du latin cantilena.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| cantilena /Prononciation ?/ |
cantilene /Prononciation ?/ |
cantilena /Prononciation ?/ féminin
- Cantilène, refrain, berceuse.
Latin [modifier]
Étymologie
- De cantilo (« chantonner, fredonner »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | cantilenă | cantilenae |
| Vocatif | cantilenă | cantilenae |
| Accusatif | cantilenăm | cantilenās |
| Génitif | cantilenae | cantilenārŭm |
| Datif | cantilenae | cantilenīs |
| Ablatif | cantilenā | cantilenīs |
cantilena /Prononciation ?/ féminin
Synonymes
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (cantilena)