forto

Espéranto

Étymologie

De forta (« fort ») et -o (terminaison des noms).

Nom commun

Cas	Singulier	Pluriel
Nominatif	forto /'for.to/	fortoj /'for.toj/
Accusatif	forton /'for.ton/	fortojn /'for.tojn/

forto /'for.to/

1. Force (puissance).
   • Kaj jen subite ŝi reagis: ŝi iris al la pordo kaj ĝin batis kun plej granda forto; ŝi faris timigan bruon, sed nenio okazis. — (Claude Piron, Gerda malaperis!)

     Et soudain elle réagit : elle alla à la porte et la frappa avec la plus grande force ; elle fit un bruit effrayant, mais rien ne se passa.

2. Force (solidité).
   • Forto de ŝnuro. La force d’une corde.
3. Force (intensité, degré).
   • Forto de febro. La force de la fièvre.
4. (Physique) Force.

Antonymes

• malforteco