hostitel

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Tchèque

Origine et histoire de « hostitel » Étymologie

De hostit (« accueillir ») avec le suffixe -el.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif hostitelel hostitelelé
Vocatif hostiteleli hostiteleli
Accusatif hostitelele hostitelele
Génitif hostitelele hostitelelů
Locatif hostiteleli hostitelelích
Datif hostiteleli hostitelelům
Instrumental hostitelelem hostiteleli

hostitel /Prononciation ?/ masculin animé (équivalent féminin : hostitelka)

  1. Hôte, personne qui accueille ou qui héberge.
    • dobrý hostitel.
      un bon hôte.
  2. (Biologie) Hôte, hébergeur d'un parasite.
    • Infekce určitým parazitem může probíhat u aberatních hostitelů odlišně než u definitivního hostitele (např. vyšší či nižší patogenita).
       La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
  3. (Informatique) Hôte.

Synonymes

Dérivés

Voir aussi Voir aussi

  • hostitel sur Wikipédia (en tchèque) Article sur Wikipédia

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues