imperator

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Latin [modifier]

Origine et histoire de « imperator » Étymologie

Du radical du supin imperatum de impero (« commander ») avec le suffixe -or.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif imperator imperatorēs
Vocatif imperator imperatorēs
Accusatif imperatorem imperatorēs
Génitif imperatoris imperatorum
Datif imperatorī imperatoribus
Ablatif imperatorē imperatoribus

impĕrātŏr masculin (équivalent féminin : imperatrix)

  1. Empereur.
    • Ave imperator, morituri te salutant !
      Salut à l’empereur ! ceux qui vont mourir te saluent ! (Suétone)
Note
  • En version et en thème latins, on utilisera le terme d’ imperator pour désigner un général en chef ayant reçu les honneurs tandis qu’on choisira le terme de princeps pour parler de l’empereur, la traduction d’imperator par empereur étant en fait un raccourci imprécis qui a fini par se banaliser. (cours d’histoire médiévale et de latin, prépa Chartes).

Synonymes

Apparentés étymologiques

Vocabulaire apparenté par le sens

Mots dérivés dans d’autres langues

Références Références

Slovène [modifier]

Origine et histoire de « imperator » Étymologie

Du latin imperator, même sens.

Nom commun

Cas Singulier Duel Pluriel
Nominatif imperator imperatorja imperatorji
Accusatif imperatorja imperatorja imperatorje
Génitif imperatorja imperatorjev imperatorjev
Datif imperatorju imperatorjema imperatorjem
Instrumental imperatorjem imperatorjema imperatorji
Locatif imperatorju imperatorjih imperatorjih

imperator /Prononciation ?/ masculin animé (équivalent féminin : imperatorka)

  1. Empereur.