marta
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Occitan [modifier]
| Cette page est considérée comme une ébauche à compléter en occitan. Si vous possédez quelques connaissances sur le sujet, vous pouvez les partager en modifiant dès à présent cette page (en cliquant sur le lien « modifier »). |
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| marta /ˈmaɾto/ |
martas /ˈmaɾtos/ |
marta /ˈmaɾto/ féminin
Quenya [modifier]
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| marta- | Singulier | Duel | Pluriel partitif | Pluriel |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | marta | martu | martali | martar |
| Génitif | marto | martuto (ou martuo) |
martalion | martaron |
| Possessif | martava | martuva | martaliva | martaiva |
| Locatif | martassë | martussë (ou martutsë) |
martalissen | martassen |
| Ablatif | martallo | martullo (ou martulto) |
martalillo ou martalillon |
martallon ou martallor |
| Allatif | martanna | martunna (ou martunta) |
martalinar | martannar |
| Datif | martan | martun | martalin | martain |
| Instrumental | martanen | martunen | martalinen | martainen |
| (Accusatif) | martá | martu | martalí | martaí |
| (Respectif) | martas | martus | martalis | martais |
marta nominatif singulier
Variantes orthographiques
Synonymes
Prononciation
- → Prononciation manquante. (Ajouter)