privatus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « privatus » Étymologie

De privus et/ou privo (« priver, mettre à part »).

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif privatus privata privatum privati privatae privata
Vocatif private privata privatum privati privatae privata
Accusatif privatum privatam privatum privatos privatas privata
Génitif privati privatae privati privatorum privatarum privatorum
Datif privato privatae privato privatis privatis privatis
Ablatif privato privata privato privatis privatis privatis

privatus /Prononciation ?/

  1. Privé, particulier, propre.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif privatus privatī
Vocatif private privatī
Accusatif privatum privatōs
Génitif privatī privatōrum
Datif privatō privatīs
Ablatif privatō privatīs

privatus /Prononciation ?/ masculin

  1. Personne privée, simple particulier, simple citoyen.

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif privatus privata privatum privati privatae privata
Vocatif private privata privatum privati privatae privata
Accusatif privatum privatam privatum privatos privatas privata
Génitif privati privatae privati privatorum privatarum privatorum
Datif privato privatae privato privatis privatis privatis
Ablatif privato privata privato privatis privatis privatis

privatus /Prononciation ?/

  1. Participe passé de privo.

Références Références

  • Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (privatus)
  • Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (privatus)
Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues