rebuke
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Anglais [modifier]
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| rebuke /Prononciation ?/ |
rebukes /Prononciation ?/ |
rebuke /ri.ˈbjuːk/
Verbe
| Temps | Forme |
|---|---|
| Infinitif | to rebuke /ri.ˈbjuːk/ |
| Présent simple, 3e pers. sing. |
rebukes /ri.ˈbjuːks/ |
| Prétérit | rebuked /ri.ˈbjuːkt/ |
| Participe passé | rebuked /ri.ˈbjuːkt/ |
| Participe présent | rebuking /ri.ˈbjuːkɪŋ/ |
| voir conjugaison anglaise | |
to rebuke
Prononciation
→ Prononciation manquante. (Ajouter)
- États-Unis : écouter « rebuke [Prononciation ?] »