Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
- Du latin. Cette forme dénote une supplétion, car son étymologie est distincte de celles de ser et de ir.
| Voir la conjugaison du verbe ir |
| Indicatif |
Présent |
(yo) fuisteis |
| (tú) fuisteis |
| (vos) fuisteis |
| (él/ella/ello/usted) fuisteis |
| (nosotros-as) fuisteis |
| (vosotros-as) fuisteis |
| (os) fuisteis |
| (ellos-as/ustedes) fuisteis |
| Imparfait |
(yo) fuisteis |
| (tú) fuisteis |
| (vos) fuisteis |
| (él/ella/ello/usted) fuisteis |
| (nosotros-as) fuisteis |
| (vosotros-as) fuisteis |
| (os) fuisteis |
| (ellos-as/ustedes) fuisteis |
| Passé simple |
(yo) fuisteis |
| (tú) fuisteis |
| (vos) fuisteis |
| (él/ella/ello/usted) fuisteis |
| (nosotros-as) fuisteis |
| (vosotros-as) fuisteis |
| (os) fuisteis |
| (ellos-as/ustedes) fuisteis |
| Futur simple |
(yo) fuisteis |
| (tú) fuisteis |
| (vos) fuisteis |
| (él/ella/ello/usted) fuisteis |
| (nosotros-as) fuisteis |
| (vosotros-as) fuisteis |
| (os) fuisteis |
| (ellos-as/ustedes) fuisteis |
fuisteis \ˈfwis.tei̯s\
- Deuxième personne du pluriel du passé simple de l’indicatif du verbe irrégulier ir (« aller »).
| Voir la conjugaison du verbe ser |
| Indicatif |
Présent |
(yo) fuisteis |
| (tú) fuisteis |
| (vos) fuisteis |
| (él/ella/ello/usted) fuisteis |
| (nosotros-as) fuisteis |
| (vosotros-as) fuisteis |
| (os) fuisteis |
| (ellos-as/ustedes) fuisteis |
| Imparfait |
(yo) fuisteis |
| (tú) fuisteis |
| (vos) fuisteis |
| (él/ella/ello/usted) fuisteis |
| (nosotros-as) fuisteis |
| (vosotros-as) fuisteis |
| (os) fuisteis |
| (ellos-as/ustedes) fuisteis |
| Passé simple |
(yo) fuisteis |
| (tú) fuisteis |
| (vos) fuisteis |
| (él/ella/ello/usted) fuisteis |
| (nosotros-as) fuisteis |
| (vosotros-as) fuisteis |
| (os) fuisteis |
| (ellos-as/ustedes) fuisteis |
| Futur simple |
(yo) fuisteis |
| (tú) fuisteis |
| (vos) fuisteis |
| (él/ella/ello/usted) fuisteis |
| (nosotros-as) fuisteis |
| (vosotros-as) fuisteis |
| (os) fuisteis |
| (ellos-as/ustedes) fuisteis |
fuisteis \ˈfwis.tei̯s\
- Deuxième personne du pluriel du passé simple de l’indicatif du verbe irrégulier ser (« être »).