ruinigi
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]- (1889) Attesté dans Plena Vortaro Rusa-Esperanta de Louis-Lazare Zamenhof[1]
- Composé de la racine ruin (« ruines »), du suffixe -ig- (« rendre, amener à ») et de la finale -i (verbe).
Verbe
[modifier le wikicode]| Voir la conjugaison du verbe ruinigi | |
|---|---|
| Infinitif | ruinigi |
ruinigi \ru.i.ˈni.gi\ transitif
- Ravager, ruiner.
Rakontu, ho Muzo! al mi pri la viro ruzega, kiu tre multe vagadis, post kiam li estis ruiniginta la sanktan urbon Troia.
— ( Homère, traduit par W. J. A. Manders, Odusseias de Homeros (Ὀδύσσεια), « UNUA KANTO - KUNVENO DE L'DIOJ. INSTIGO DE ATHENE AL TELEMACHOS. », Firmo W.J. Thieme & Cie – Zutphen (Nederlando), 1935, (fin du VIIIe siècle av J.C.), 294 pages)- Raconte-moi, ô Muse, l’histoire de cet homme très rusé, qui erra longtemps après avoir détruit la cité sacrée de Troie.
Apparentés étymologiques
[modifier le wikicode]→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine ruin
et la liste des dérivés de ruin.
Prononciation
[modifier le wikicode]- \rwi.ˈni.ɡi\
- Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : écouter « ruinigi [Prononciation ?] »
- France (Toulouse) : écouter « ruinigi [Prononciation ?] »
Références
[modifier le wikicode]Sources
[modifier le wikicode]- ↑ « ruinigi », dans Gonçalo Neves et Bernhard Pabst, Historia Vortaro de Esperanto (1887-1889), 2018
Bibliographie
[modifier le wikicode]- ruinigi sur le site Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV)
- ruinigi sur le site Reta-vortaro.de (RV)
- ruinigi, dans Gonçalo Neves et Bernhard Pabst, Historia Vortaro de Esperanto (1887-1889), 2018