Quirinus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
Adjectif 1
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Quirinus |
| Vocatif | Quirine |
| Accusatif | Quirinum |
| Génitif | Quirinī |
| Datif | Quirinō |
| Ablatif | Quirinō
|
Quirinus /Prononciation ?/ masculin
- (Religion) Épithète de Romulus, fondateur de Rome, en tant que divinité tutélaire de la ville de Rome.
- tertia (lux) dicta Quirino. Qui tenet hoc nomen, Romulus ante fuit. Sive quod hasta curis priscis est dicta Sabinis (Bellicus a telo venit in astra Deus): Sive suum regi nomen posuere Quirites: Seu quia Romanis junxerat ille Cures, Ovide. F. 2, 475 sqq
- duos flamines adjecit. Marti unum, alterum Quirino, Tite-Live. 1, 20
- Remo cum fratre Quirinus, — (Virgile. Aeneis I, 292)
- Rémus et son frère « quirin ».
- (Par extension) Romain.
- populus Quirini, Horace. C. 1, 2, 46 ; turba Quirini. — (Ovide. Metamorphoses XIV, 607)
- le peuple romain.
- urbs Quirini, Ovide. Tr. 1, 8, 37
- Rome.
- (Poétique) gemini Quirini, Juvénal. 11, 105.
- Romulus et Rémus.
- populus Quirini, Horace. C. 1, 2, 46 ; turba Quirini. — (Ovide. Metamorphoses XIV, 607)
- Épithète de Janus ou de son temple.
- Janum Quirinum, semel atque iterum a condita urbe ante memoriam suam clausum, in multo breviore temporis spatio terra marique pace parta ter clusit. — (Suétone, Vita divi Augusti)
- Le temple de Janus Quirinus, qui n'avait été fermé que deux fois avant lui [Auguste], depuis la fondation de Rome, le fut trois fois sous son règne, dans un bien moindre espace de temps. La paix était établie sur terre et sur mer.
- Janum Quirinum, semel atque iterum a condita urbe ante memoriam suam clausum, in multo breviore temporis spatio terra marique pace parta ter clusit. — (Suétone, Vita divi Augusti)
Voir aussi
- Quirinus sur Wikipédia

Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (Quirinus)
- [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (Quirinus)