bitumen
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Anglais
Étymologie
- Du latin bitumen.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| bitumen /ˈbɪtjumɛn/ |
bitumens /ˈbɪtjumɛnz/ |
bitumen (le pluriel fait aussi bitumina)
Quasi-synonymes
Note
- Le sens plus commun de asphalt est comme synonyme de alphalt concrete.
Dérivés
Voir aussi
[modifier] Latin
Étymologie
- Pour décrire ce produit venu d’Orient, les Grecs disent ἄσφαλτος, asphaltos → voir asphaltus. Apparenté au sanscrit [1] gatu (« gomme ») avec la même labialisation de /g/ en /b/ qui affecte bilis, gilbus, le mot serait un emprunt au gaulois [2] (voir la citation de Pline qui situe le mot dans un contexte gaulois), apparenté à betula.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | bitumen | bitumina |
| Vocatif | bitumen | bitumina |
| Accusatif | bitumen | bitumina |
| Génitif | bituminĭs | bituminum |
| Datif | bituminī | bituminibus |
| Ablatif | bituminē | bituminibus |
bitumĕn /Prononciation ?/ neutre
- Bitume.
- Betulla. Gallica haec arbor mirabili candore atque tenuitate, terribilis magistratuum virgis, eadem circulis flexilis, item corbium costis. bitumen ex ea Galliae excoquunt. — (Pline, Naturalis Historia, XVI, 75)
- Le bouleau est un arbre de la Gaule, très blanc et très élancé. Il figure dans les faisceaux redoutables des magistrats ; on l'emploie aussi à faire des cercles et les côtes des corbeilles. En Gaule, on en extrait de la résine par la cuisson. — ([http://remacle.org/bloodwolf/erudits/plineancien/livre16.htm traduction)
- Betulla. Gallica haec arbor mirabili candore atque tenuitate, terribilis magistratuum virgis, eadem circulis flexilis, item corbium costis. bitumen ex ea Galliae excoquunt. — (Pline, Naturalis Historia, XVI, 75)
Dérivés
- bitumineus, de bitume.
- bitumino, imprégner de bitume.
- bituminōsus, bitumineux.
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (bitumen)
- [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (bitumen)
- [2] Julius Pokorny, Indogermanisches Etymologisches Woerterbuch.
[modifier] Slovène
Étymologie
- Emprunt du mot latin.
Nom commun
| Cas | Singulier | Duel | Pluriel |
|---|---|---|---|
| Nominatif | bitumen | bitumna | bitumni |
| Accusatif | bitumen | bitumna | bitumne |
| Génitif | bitumna | bitumnov | bitumnov |
| Datif | bitumnu | bitumnoma | bitumnom |
| Instrumental | bitumnom | bitumnoma | bitumni |
| Locatif | bitumnu | bitumnih | bitumnih |
bitumen /Prononciation ?/ masculin inanimé