etic
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Anglais
Étymologie
- (1962) De phonetic.
Adjectif
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| etic /'ɛt.ɪk/ |
etics /'ɛt.ɪks/ |
etic /ˈɛt.ɪk/
- (Sciences sociales) Provenant ou appartenant à une analyse d'un système culturel d'un un non-membre de cette culture.
Vocabulaire apparenté par le sens
Anagrammes
Références
- Cet article est adapté ou copié (en partie ou en totalité) de l’article du Wiktionnaire en anglais : etic, mais a pu être modifié depuis.
[modifier] Roumain
Étymologie
Adjectif
| Adjectif 4 formes |
Singulier | Pluriel | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Masculin Neutre |
Féminin | Masculin | Féminin Neutre |
||
| Nominatif Accusatif |
Indéfini | etic | etică | etici | etice |
| Défini | eticul | etica | eticii | eticele | |
| Datif Génitif |
Indéfini | etic | etice | etici | etice |
| Défini | eticului | eticei | eticilor | eticelor | |
etic /Prononciation ?/ masculin singulier
- Éthique.
- Principii etice.
- Principes éthiques.
- Principii etice.
Synonymes
Références
- DEX Online → consulter cet ouvrage