groen
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Afrikaans [modifier]
Étymologie
- Du néerlandais groen (« vert »)
Adjectif
groen /Prononciation ?/
- Vert.
Néerlandais [modifier]
Étymologie
- Du vieux néerlandais *gruoni, issu du proto-germanique *grōniz.
Adjectif
groen /ɣɾun/
- Vert.
- de groene partij
- le parti des verts
- hij werd groen en geel van nijd
- la jalousie le fit passer par toutes les couleurs
- zich groen en geel ergeren
- enrager
- het wordt hem groen en geel voor de ogen
- la tête lui tourne
- de bomen worden groen
- les arbres verdissent
- groene vingers hebben
- avoir les doigts verts, la main verte
- de hitparade van de groene steden
- le palmarès des villes vertes
- de groene partij
Nom commun 1
groen neutre
- Vert.
- verschillende tinten groen
- différentes nuances de vert
- het signaal sprong op groen
- le feu passa au vert
- verschillende tinten groen
Nom commun 2
| Nombre | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nom | groen | groenen |
| Diminutif | groentje | groentjes |
groen masculin
- (Débutant) Bleu.
Note
- Au singulier, on dira plutôt groentje ; au pluriel, groenen.
Prononciation
- Pays-Bas : écouter « groen [ɣɾun] »