ironia
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Catalan
Étymologie
- Du latin ironia.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| ironia /Prononciation ?/ |
ironies /Prononciation ?/ |
ironia féminin
[modifier] Espéranto
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | ironia /i.ro.'ni.a/ |
ironiaj /i.ro.'ni.aj/ |
| Accusatif | ironian /i.ro.'ni.an/ |
ironiajn /i.ro.'ni.ajn/ |
ironia /i.ro.'ni.a/
[modifier] Ido
Étymologie
Adjectif
ironia /i.ˈrɔ.nja/
[modifier] Latin
Étymologie
- Du grec ancien εἰρωνεία, eirôneía (« dissimulation ») : ea dissimulatio, quam Graeci ειρωνείαν vocant. — (Cicéron, Ac. 2, 5, 15)
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | ironia | ironiae |
| Vocatif | ironiă | ironiae |
| Accusatif | ironiăm | ironiās |
| Génitif | ironiae | ironiārŭm |
| Datif | ironiae | ironiīs |
| Ablatif | ironiā | ironiīs |
ironia /Prononciation ?/ féminin
Apparentés étymologiques
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (ironia)
[modifier] Papiamento
Étymologie
- Du portugais ironia.
Nom commun
ironia féminin
[modifier] Portugais
Étymologie
- Du latin ironia.
Nom commun
ironia féminin
Catégories :
- Mots en catalan issus d’un mot en latin
- catalan
- Noms communs en catalan
- espéranto
- Adjectifs en espéranto
- ido
- Adjectifs en ido
- Mots en latin issus d’un mot en grec ancien
- latin
- Noms communs en latin
- Mots en papiamento issus d’un mot en portugais
- papiamento
- Noms communs en papiamento
- Mots en portugais issus d’un mot en latin
- portugais
- Noms communs en portugais