orontë

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Voir aussi Voir aussi : Oronte

Sommaire

[modifier] Quenya

Origine et histoire de « orontë » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

oronte- Singulier Duel Pluriel partitif Pluriel
Nominatif orontë orontu oronteli oronti
Génitif oronteo orontuto
(ou orontuo)
orontelion orontion
Possessif oronteva orontuva oronteliva oronteiva
Locatif orontessë orontussë
(ou orontutsë)
orontelissen orontessen
Ablatif orontello orontullo
(ou orontulto)
orontelillo
ou orontelillon
orontellon
ou orontellor
Allatif orontenna orontunna
(ou orontunta)
orontelinar orontennar
Datif oronten orontun orontelin orontein
Instrumental orontenen orontunen orontelinen oronteinen
(Accusatif) oronté orontu orontelí oronteí
(Respectif) orontes orontus orontelis oronteis

orontë nominatif singulier

  1. Lever de soleil.

Variantes orthographiques

Synonymes

Antonymes

Prononciation Prononciation

Voir aussi Voir aussi

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils