panik

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Voir aussi Voir aussi : Panik, pánik

Sommaire

Danois [modifier]

Origine et histoire de « panik » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

panik /Prononciation ?/ masculin

  1. Panique.

Inuktitut [modifier]

Origine et histoire de « panik » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Latin Syllabaire
panik ᐸᓂᒃ

panik /panik/

  1. (Famille) Fille (lien de parenté).
    • ᖃᐅᔨᒪᔪᖓ ᐸᓂᒐ, ᖃᐅᔨᒪᓪᓗᖓᓗ ᐅᖃᓕᒫᕈᓐᓇᑦᑎᐊᕐᒪᑦ ᐃᓄᒃᑎᑐᑦ ᐊᒻᒪᓗ ᖃᓪᓗᓈᑎᑐᑦ. Qaujimajunga paniga, qaujimallungalu uqalimaarunnattiarmat inuktitut ammalu qallunaatitut.
      Je connais ma fille, je sais bien qu’elle est capable de lire en inuktitut comme en anglais. (Hansard de l’assemblée législative du Nunavut. Source n° 20010228).

Suédois [modifier]

Origine et histoire de « panik » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

panik /Prononciation ?/ commun

  1. Panique.

Prononciation Prononciation

Tchèque [modifier]

Forme de nom commun

panik /Prononciation ?/

  1. Génitif pluriel du nom panika.