quadrans
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Français [modifier]
Étymologie
- Du latin quadrantem.
Nom commun
| Singulier et pluriel |
|---|
| quadrans /kwa.dʁɑ̃/ |
quadrans /kwa.dʁɑ̃/ masculin
- (Géométrie) (Archaïsme) Quart de circonférence.
Variantes orthographiques
- quadrant : terme actuel
Références
- Émile Littré, Dictionnaire de la langue française, 1872-1877 (quadrans ou quadrant)
Latin [modifier]
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | quadrans | quadrantēs |
| Vocatif | quadrans | quadrantēs |
| Accusatif | quadrantem | quadrantēs |
| Génitif | quadrantis | quadrantum |
| Datif | quadrantī | quadrantibus |
| Ablatif | quadrantē | quadrantibus |
quadrans /Prononciation ?/ masculin
- Quart, le quatrième d'un tout.
- heres ex quadrante.
- héritier pour un quart.
- heres ex quadrante.
- Quart d'as.
- quadrante lavari.
- se laver pour un quart d'as.
- quadrante lavari.
- Quart d'arpent.
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | quadrans | quadrans | quadrans | quadrantēs | quadrantēs | quadrantia |
| Vocatif | quadrans | quadrans | quadrans | quadrantēs | quadrantēs | quadrantia |
| Accusatif | quadrantem | quadrantem | quadrans | quadrantēs | quadrantēs | quadrantia |
| Génitif | quadrantis | quadrantis | quadrantis | quadrantium | quadrantium | quadrantium |
| Datif | quadrantī | quadrantī | quadrantī | quadrantibus | quadrantibus | quadrantibus |
| Ablatif | quadrantī | quadrantī | quadrantī | quadrantibus | quadrantibus | quadrantibus |
quadrans /Prononciation ?/
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (quadrans)