vigil
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Français [modifier]
Étymologie
- Du latin vigil.
Adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | vigil /vi.ʒil/ |
vigils /vi.ʒil/ |
| Féminin | vigile /vi.ʒil/ |
vigiles /vi.ʒil/ |
vigil masculin
Références
- [1] : Reverso, Synapse, Softissimo, 2007, dictionnaire.reverso.net (vigil)
- [2] : Dictionnaire Mediadico, 1987-2010, (vigil)
- [3] : Alexandria, 2009 Memodata, dictionnaire.sensagent.com, (vigil)
- [4] : « vigil » sur Larousse.fr, Éditions Larousse 2009.
Anglais [modifier]
Étymologie
- Du latin vigilia (« veille »).
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| vigil /Prononciation ?/ |
vigils /Prononciation ?/ |
vigil
Voir aussi
- vigil sur Wikipédia (en anglais)

Latin [modifier]
Étymologie
- Avec alternance vocalique du radical, de vegeo (« être vaillant ») avec le suffixe -il.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | vĭgĭl | vĭgĭl | vĭgĭl | vĭgĭlēs | vĭgĭlēs | vĭgĭlia |
| Vocatif | vĭgĭl | vĭgĭl | vĭgĭl | vĭgĭlēs | vĭgĭlēs | vĭgĭlia |
| Accusatif | vĭgĭlem | vĭgĭlem | vĭgĭl | vĭgĭlēs | vĭgĭlēs | vĭgĭlia |
| Génitif | vĭgĭlis | vĭgĭlis | vĭgĭlis | vĭgĭlium | vĭgĭlium | vĭgĭlium |
| Datif | vĭgĭlī | vĭgĭlī | vĭgĭlī | vĭgĭlibus | vĭgĭlibus | vĭgĭlibus |
| Ablatif | vĭgĭlī | vĭgĭlī | vĭgĭlī | vĭgĭlibus | vĭgĭlibus | vĭgĭlibus |
vĭgĭl /Prononciation ?/
- Vigilant, qui veille, qui ne dort pas.
Dérivés
- vigiles, gardien
- vigiliarum, tour de guet
- vigilo, veiller
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (vigil)