sendanĝereco

Espéranto

Dans d’autres systèmes d’écriture : sendangxereco, sendanghereco

Étymologie

(Date à préciser) Composé du préfixe sen- (« sans »), de la racine danĝer (« danger »), du suffixe -ec- (« qualité ») et de la finale -o (substantif).

Nom commun

Cas	Singulier	Pluriel
Nominatif	sendanĝereco \sen.dan.d͡ʒe.ˈre.t͡so\	sendanĝerecoj \sen.dan.d͡ʒe.ˈre.t͡soj\
Accusatif	sendanĝerecon \sen.dan.d͡ʒe.ˈre.t͡son\	sendanĝerecojn \sen.dan.d͡ʒe.ˈre.t͡sojn\

sendanĝereco \sen.dan.d͡ʒe.ˈre.t͡so\

Incapacité de mettre en danger.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Sécurité.
- La lernado de Janjo, ŝia klereco, forto, feliĉo kaj sendanĝereco de la tuta estonteco estos frukto de laborado de ŝia patrino. — (Eliza Orzeszkowa, traduction de L. L. Zamenhof, Marta, 1873, traduit en 1910 → lire en ligne)
  La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

Antonymes

danĝereco

Apparentés étymologiques

→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine danĝer

Voir la liste

Prononciation

Toulouse (France) : écouter « sendanĝereco [Prononciation ?] » (bon niveau)