Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Étymologie
- De θαῦμα, thaûma (« merveille ») et ἔργον, érgon (« travail »).
Adjectif
Singulier
| Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Nominatif |
θαυματουργός |
θαυματουργός |
θαυματουργόν |
| Vocatif |
θαυματουργέ |
θαυματουργέ |
θαυματουργόν |
| Accusatif |
θαυματουργόν |
θαυματουργόν |
θαυματουργόν |
| Génitif |
θαυματουργοῦ |
θαυματουργοῦ |
θαυματουργοῦ |
| Datif |
θαυματουργῷ |
θαυματουργῷ |
θαυματουργῷ |
Pluriel
| Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Nominatif |
θαυματουργοί |
θαυματουργοί |
θαυματουργά |
| Vocatif |
θαυματουργοί |
θαυματουργοί |
θαυματουργά |
| Accusatif |
θαυματουργούς |
θαυματουργούς |
θαυματουργά |
| Génitif |
θαυματουργῶν |
θαυματουργῶν |
θαυματουργῶν |
| Datif |
θαυματουργοῖς |
θαυματουργοῖς |
θαυματουργοῖς |
Duel
| Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Nominatif |
θαυματουργώ |
θαυματουργώ |
θαυματουργώ |
| Accusatif |
θαυματουργώ |
θαυματουργώ |
θαυματουργώ |
| Génitif |
θαυματουργοῖν |
θαυματουργοῖν |
θαυματουργοῖν |
| Datif |
θαυματουργοῖν |
θαυματουργοῖν |
θαυματουργοῖν |
θαυματουργός, thaumaturgós /tʰa͜ʊ.ma.toːr.ˈɡos/
- Qui fait des tours d’adresse.
Dérivés
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
