λάλος

Grec ancien

Étymologie

Du verbe contracté λαλῶ

Adjectif

Cas	Singulier			Pluriel			Duel
	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	λάλος	λάλος	λάλον	λάλοι	λάλοι	λάλα	λάλω	λάλω	λάλω
Vocatif	λάλε	λάλε	λάλον	λάλοι	λάλοι	λάλα	λάλω	λάλω	λάλω
Accusatif	λάλον	λάλον	λάλον	λάλους	λάλους	λάλα	λάλω	λάλω	λάλω
Génitif	λάλου	λάλου	λάλου	λάλων	λάλων	λάλων	λάλοιν	λάλοιν	λάλοιν
Datif	λάλῳ	λάλῳ	λάλῳ	λάλοις	λάλοις	λάλοις	λάλοιν	λάλοιν	λάλοιν

λάλος, ος, ον [ᾰ]

1. (Intransitif) Babillard, bavard.
2. (Transitif) Qui fait parler, qui rend disert.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette
• Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, éditions Jean de Gigord, Paris, 1952