ουροποιητικός

Grec

Étymologie

→ voir ούρο et ποιητικός.

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	ουροποιητικός	η	ουροποιητική	το	ουροποιητικό
génitif	του	ουροποιητικού	της	ουροποιητικής	του	ουροποιητικού
accusatif	το(ν)	ουροποιητικό	τη(ν)	ουροποιητική	το	ουροποιητικό
vocatif		ουροποιητικέ		ουροποιητική		ουροποιητικό
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	ουροποιητικοί	οι	ουροποιητικές	τα	ουροποιητικά
génitif	των	ουροποιητικών	των	ουροποιητικών	των	ουροποιητικών
accusatif	τους	ουροποιητικούς	τις	ουροποιητικές	τα	ουροποιητικά
vocatif		ουροποιητικοί		ουροποιητικές		ουροποιητικά

ουροποιητικός (uropiitikόs) /u.ɾɔ.pi.i.ti.ˈkɔs/

1. Urinaire.
   • ουροποιητικό σύστημα