bubo

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Espéranto [modifier]

Origine et histoire de « bubo » Étymologie

De l’allemand Bube.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif bubo
/ˈbu.bo/
buboj
/ˈbu.boj/
Accusatif bubon
/ˈbu.bon/
bubojn
/ˈbu.bojn/

bubo

  1. Gamin, gosse (pour un garçon).

Dérivés

Ido [modifier]

Origine et histoire de « bubo » Étymologie

De l’espéranto.

Nom commun

bubo /ˈbu.bɔ/

  1. Bambin.
  2. Gamin.

Latin [modifier]

Origine et histoire de « bubo » Étymologie

Apparenté au grec ancien βύας búas, βῦζα, bûza, sans doute d’origine onomatopéique → voir bu, buse, butor et bubuler  [1].

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif bubo bubonēs
Vocatif bubo bubonēs
Accusatif bubonem bubonēs
Génitif bubonis bubonum
Datif bubonī bubonibus
Ablatif bubonē bubonibus

bubo /ˈbuː.boː/ masculin et féminin identiques

  1. (Zoologie) Chat-huant.
    • Bubo a sono vocis conpositum nomen habet, avis feralis, onusta quidem plumis, sed gravi semper detenta pigritia: in sepulcris die noctuque versatur, et semper commorans in cavernis. (Isidore, Etymologiarum libri XX, XII)

Synonymes

Références Références

  • Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (bubo)
  • [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (bubo)

Slovène [modifier]

Forme de nom commun

bubo /Prononciation ?/ féminin

  1. Accusatif singulier de buba.
  2. Instrumental singulier de buba.